آنچه خوبان همه دارند...
میخواستم رحمت نوشتن میثاق نامه رو به عهده چند تا دوستان بزارم.بماند که به چند تا دوستان مجازی هم رو انداختیم که لطف کردند و سنگ رو یخمون کردند.با عالم و آدم تماس گرفتم پشت ماشین بود و با موبایل بهم گفت که نمینویسه.فردا دوباره باهاش تماس گرفتم.صحبت مبنایی شد.آخرش هم گفت نمینویسم.بمانه که تو وبلاگش هم یه پست با عنوان این میثاق من است حوالمون کرد(البته دستش درد نکنه و حرفش هم کاملا قبول دارم).قرار شد بنویسم و محمد حسین روش نظر بده و ویرایشش کنه.
شب میثاق نامه رو نوشتم.خوب از آب در آمد.خیلی جاهاش برای نوشتن دست و دلم میلرزید.از یک طرف ذات چنین میثاق نامه هایی لبیک گویی به آرمان های حضرت آقا می باشد و باید ادعا کرد و مدعی باشی (که برای این ادعا ها یک نصف نیمه استدلال هم داشتم).از طرفی هم این ادعاها به قد و قامت چون منی خیلی بزرگ بود.فردا متن رو تلفنی با محمد حسین چک کردم.اون هم به این نکته اشاره کرد و گفت لا اقل قبل از ادعاهایی چون ادعای"عماری"کردن یک انشااللهی و خدا بخواهدی چیزی بیار.که همین کار رو هم کردیم وباز تلفنی برای محسن جلیلی قرائت کردیم.تا الان هم نمیدونم که بالاخره به سر انجام رسید یا نه؟

بیشترین تغییرات شهر شامل "بلوک های سیمانی"خیابان می شد.بلوک هایی که شبانه از خیابان های اطراف جمع و به خ ۱۹دی انتقال میدادند.کم کم پلاکارد ها داشتند خود نمایی می کردند...صوت های خیابان اطراف حرم هم هر شب نصب میشدند.به دوستان میگفتند سفر آقا هیچ برکتی نداشته باشه این یه برکت و داره که بالاخره ما تو خیابون های قم یه صوت مناسب دیدیم.توی راه پیمایی های قم شعار دادن ها دیدنیه.هر کی یه پیکان وانت بر میداره ۴تا بوق و باند میندازه عقبش و شروع میکنه شعار دادن.که حالا به برکت سفر آقا خیابان های اطراف حرم بالاخره صاحب صوت یکپارچه میشد.
بستن دور میدان مطهری و نصب یک بنر با عنوان"راه اندازی خط A قطار شهری"از نکته های جالب بود.البته مردم قم دیگه با این پروژه های عظیم خو گرفتند.وقتی حرف از "منوریل"تو قم میشه و مردم ستون هاش و میبینند دیگه حرف از مترو خیلی تازگی نداره!!اما بی سلیقگی مسئولین برای زدن این بنر در آستانه این سفر قابل تامل بود.زدن این بنر در آستانه سفر آقا نمایشی بودن این کارها رو به ذهن خیلی ها متبادر می کرد.(البته بعد اعلام شد که به یمن سفر آقا داره این پروژه شروع میشه)...
بقیه بماند برای بعد...
مرغ باغ ملکوتم نيم ازعالم خاک